چند بیتی در احوال من!

ندارم مهره ی مِهری

ندارم آتش و قهری

چنان در آسمانم گم

که گویی برف تابستان

غمی ناید به دیدارم                 

به آذینم، به آزارم

مرا موج هوس خفته

ز بحر رام و بی طوفان

شب مستی دگر بگذشت

که رفت آبم ز خط هفت

کنون انجام رویاهاست

به صبحی این چنین تابان

نه بر زهره نه بر بامم

کنار سینی و جامم

به پیشم روزِ بی حاصل

چگونه آورم پایان

دلم چون ساعت بیکار

ندارد لحظه ی دیدار

نخواند از طلب یاری

نخواهد سایر یاران

...