خسته

خستگي را دوست دارم. خستگي مفرط. اين روزها بيشترش هم دوست دارم. نه به خاطر خوابش. نه به خاطر خيالش. شايد به خاطر بي خياليش...

 وقتي كه خسته مي شوم، خسته مفرط، نه خواب مي خواهم نه خيال. فقط آن حقيقت هاي ساده اي را مي خواهم كه هوشياري هاي كوچك ٍ مزاحم پيش از اين خدشه دارشان كرده بودند.